فوتبال، خشم و اخلاق را درهم میکند؛ شادی را به ترس گره میزند؛ نارسیسیزمات را پرواز میدهد و آخرش هم به خودت میگویی: خوب! که چی؟
Powered by ScribeFire.
-
برترین مطالب
-
این اواخر
-
دیدگاههای اخیر
براساس تقویم
- سپتامبر 2009 (2)
- آگوست 2009 (1)
- جولای 2009 (2)
- ژوئن 2009 (3)
- می 2009 (1)
- آوریل 2009 (4)
- مارس 2009 (3)
- فوریه 2009 (12)
- ژانویه 2009 (10)
- دسامبر 2008 (2)
- نوامبر 2008 (3)
- اکتبر 2008 (7)
- سپتامبر 2008 (1)
- آگوست 2008 (3)
- ژوئن 2008 (3)
- مارس 2008 (4)
- فوریه 2008 (3)
- ژانویه 2008 (6)
- دسامبر 2007 (5)
- نوامبر 2007 (5)
بر اساس موضوع
تگها
با من شریک باش- مشکلی هست! خوراک در دسترس نیست. دوباره تلاش کنید.
- عکسهای من
در استفاده از مطالب آزادید
-
آمار بلاگ
- 6,654 بازدید
خوب این کمه؟
یه شخصیت ساخته ازت که خشم و اخلاقش در هم شده (این یعنی چی؟!)
پر از شادی و ترس
یه مکتبه برا خودش! حالا می خواد مکتب پرورش نارسیسیزم باشه.
به نظرم آدماییکه فوتبال میبینن٬ کلا یه جورایی شبیه همن. برا همین راحت دوست می شن با هم.